!Yu-Yun! ~บล็อกของอิมาจินที่ทำสัญญากับเรียวทาโร่(เรอะ..)~

Fiction: Prince of Tennis

Title: In my remember… [Oishi x Kikumaru]

Rate: PG-13

 

Friday as Oishi shuichiro

yu-yun as Kikumaru Eiji

 

 

Part I 

 

“รูปนี้ฟูจิถ่ายให้ใช่ไหม?” รูปถ่ายในหนึ่งถูกหยิบขึ้นมาดูโดยมือแกร่งของรองกัปตันทีมเซย์งาคุ ภาพในใบนั้นเป็นรูปที่คิคุมารุกำลังโพสท์ท่าชูสองนิ้ว โดยที่เปลือยท่อนบน

“อื้ม ใช่ ฟูจิโกะจังถ่ายให้น่ะ ส่วนเหตุการณ์หลังจากนั้น.... นายไม่ต้องสนใจก็ได้นะ nya~” เหตุการณ์หลังจากนั้น... มันคืออะไรกันแน่...

 

“หรือว่านายกับฟูจิจะ...” สีหน้านิ่งเฉยแต่ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจที่ไม่คิดว่าเพื่อนรักจะตอบแบบนี้

 

“ไม่ต้องไปสนใจหรอกน้าาาาา โออิชิ~” คำขอร้องถูกส่งออกมาจากปากของเด็กหนุ่มหัวแดง

 

“อืม ฉันจะพยายามไม่สนใจนะ” หน้าตาจะยิ้ม.. แต่ภายในตอนนี้... ทำไมรู้สึกเจ็บปวด..

 

"ความจริง หลังจากที่ฟูจิโกะจังถ่ายรูปให้ก็....เอ่อ.. ซื้อขนมให้ชั้นกินน่ะ!!" หลอกลวง.. ชั้นหลอกโออิชิ  คำพูดประโยคหลังดูจะเป็นการกลบเกลื่อนมากกว่า..

 

"แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะ นึกว่านายกับฟูจิจะทำอะไรอย่างนั้นสะอีก เฮ้อ" ดูท่าทางนายจะไม่รู้เรื่องสินะ ว่าไอ้อย่างว่าคืออะไร

 

"เห? อย่างนั้นของนาย มันคืออะไรหรอ? nya~” เป็นไปอย่างที่คิด แมวน้อยที่ไร้เดียงสา ไม่รู้อะไรเอาซะเลย

 

"เอ่อ อย่ารู้เลยดีกว่านะ แล้ววันนั้นเที่ยวเป็นยังไงบ้างล่ะเอจิ เสียดายจังเลยนะ ฉันต้องกลับไปก่อน” โออิชินึกถึงวันที่ไปเที่ยวด้วยกัน แต่น่าเสียดายที่วันนั้นต้องกลับก่อนเพราะว่ามีธุระด่วน

 

"นั่นสิน้า ก็สนุกดีล่ะ"  ตอบมาพร้อมกับสีหน้าเหรอหรา..

นายนี่..น่ารักอีกแล้ว

“ถ้าอยู่ต่อได้อีกหน่อยก็คงดี”

“อื้ม ไว้ครั้งหน้า เราไปด้วยกันนะ!” คำเชิญชวนใหม่ ถูกเปล่งออกมา ด้วยน้ำเสียงอันดีใจปนตลกนิดๆ

 

“อืม ฉันว่างานหน้าฉันไม่ใส่เสื้อตัวที่ใส่ไปวันนี้นะ” พลางชี้รูปที่วางอยู่ข้างๆกัน กับรูปเพื่อนรักของตน

 

“อื้ม งานหน้าใส่ไปรเวทไปดีม๊า nya~”

“ดีสิ ฉันไม่ชอบให้ใครเห็นต้นขาของนายหรอกนะ”

 

เอาอีกแล้ว... โออิชิ นายชอบพูดกับชั้นแบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ

“อะ.เอ่อ.. อื้ม”

“ใส่ขาสั้นแบบนั้น โดนใครลวนลามแล้วจะว่ายังไงล่ะ ฉันเป็นห่วงนะเอจิ”

เสียงนิ่ง... แต่แฝงไปด้วยความห่วงใย...

 

“ใครกล้าลวนลามชั้นนอกจากฟ.... เอ่อ..ช่างมันเหอะ เอ่อ.. หมายถึง คนหัวฟูๆน่ะ...” คำแก้ตัวออกมาตามหลังจากที่ประโยคแรกฟังแล้วทำให้โออิชิถึงกับอึ้ง

 

“...........”

โออิชิเงียบ ได้แต่นั่งมองแล้วหลบตา

“นายงอนชั้นอยู่หรอ? nya~”

ลุกไปนั่งอยู่ข้างหน้าของฝ่ายตรงข้าม

 

“อืม........คนหัวฟูฟูที่ว่า เทะซึกะหรือฟูจิล่ะ? หรือว่าทั้งสองคนเลย?”

คำถามแทงใจ... ที่คิคุมารุถึงกับกระอักกระอ่วนตอบออกมาไม่ได้

 

“บอกไม่ได้หรอก...... ถ้าบอกไปนายก็เกลียดชั้นน่ะสิ!”

 

 

ยะ...แย่จริง... ชั้นพูดอะไรออกไป...

 

 

 

“บอกมาซิ เราสองคนไม่มีความลับต่อกันไม่ใช่เหรอเอจิ......” จับไหล่ทั้ง 2 ข้างแล้วถามอย่างอ่อนโยน

 

“แต่เรื่องนี้... ชั้นบอกนายไม่ได้” ร่างเล็กหลบตาทันทีหลังจากที่โดนถามด้วยประโยคนั้น

 

“บอกมาซิ” โออิชิเชยคางร่างเล็ก ตาประสานตา

 

“ไม่บอก! ถ้าชั้นบอกนายไป.... นายก็เกลียดชั้น” ฮึก.. น้ำตามันไหลออกมาทำไมกัน เสียงเริ่มสั่น...

“บอกมาซิ ฉันสัญญาว่าจะไม่โกรธนาย....เอจิ”

มือหนาเอื้อมไปเช็ดน้ำตาให้ คิคุมารุรู้สึกสัมผัสที่อ่อนโยน แต่ร่างบาง ยังคงร้องไห้ต่อไป

 

“ฉันจะไม่โกรธนาย ไม่ว่าจะกรณีใดๆ เพราะฉัน.........ชอบนาย” 2 คำหลังที่ไม่น่าจะเอ่ยปากออกมาได้จากผู้ชายถึงผู้ชายด้วยกัน... กลับถูกเปล่งออกมาโดยรองกัปตันชมรมเทนนิสเซย์งาคุเสียซะได้

 

“อะ..โออิชิ” นัยน์เบิกโพลงขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ฟังคำที่พูด

 

“แต่ชั้นรักนายแบบเพื่อนสนิทที่สุดมากกว่านะ...”

อะไร.. ผมพูดอะไรออกไป.. ผมไม่ได้จะพูดแบบนี้... เดี๋ยว โออิชิ...

 

“งั้นฉันก็......ฮะ ฮะ อย่าไปสนใจมันเลยเอจิ” หัวเราะแบบฝืน... ทำยังไงก็ปิดไม่มิด ที่ว่า ใจของเขาหล่นวูบทันทีที่ร่างบางเอ่ยคำนั้นขึ้น

 

“ขอโทษนะ โออิชิ” จบประโยค คิคุมารุรีบวิ่งออกไปจากห้องชมรมทันที โดยที่โออิชิหันมาเรียกไม่ทัน

 

เอย์จิ... นายไม่รักชั้นบ้างรึไงกัน...

 

 

TBC

 

รู้สึกแปลกๆกะฟิค -,.-  คิดชื่อเรื่องไม่ออก เลยเอาชื่อนี้ไปเลย

ขอบคุณก๋วยมากเน้อ ที่ลงมาเล่นเป็นโออิชิให้

ไม่มีก๋วยพี่เล่นบทคิคุไม่ออก

 

ต่อพาร์ท 2 วันไหนดีล่ะ หัวไม่แล่นด้วย แต่ยังไงก็จะมาต่อนะค้า

(รู้สึกเดี๋ยวนี้ยูอัพบล็อกวันละเอนทรี - -*)